Biust kobiety w ujęciu z profilu — podniesienie piersi

Podniesienie piersi

Zabieg podniesienia piersi (mastopeksja) ma na celu nadanie im właściwej pozycji i ładnego kształtu. W wyniku ciężaru, siły grawitacji lub utraty gęstości skóry, nawet niewielkie piersi mogą opadać i powodować brak akceptacji ich wyglądu przez kobietę. Operacja podniesienia piersi rzadko związana jest ze znaczącą zmianą rozmiaru. Najczęściej polega na podniesieniu biustu oraz przywróceniu mu ładnego kształtu.

Kobieta w czarnym body leżąca na jasnym tle — zdjęcie ilustracyjne

Wskazania do zabiegu

Kobiety, decydujące się na operację podniesienia piersi najczęściej mają problem z:

  • opadającymi piersiami po okresie ciąży
  • wiotkimi i obwisającymi piersiami po utracie wagi
  • piersiami, które opadają w związku z procesem starzenia się oraz wpływem siły grawitacji

Zalecenia pooperacyjne i czas rekonwalescencji

Przez kilka pierwszych dni pacjentka może odczuwać dyskomfort oraz umiarkowany ból, który najczęściej uśmierzany jest przepisanymi lekami przeciwbólowymi. W tym czasie zaleca się odpoczynek oraz oszczędzający tryb życia.

Efekt operacji

Rezultatem operacji są podniesione, jędrne i „odmłodzone” piersi. Zabieg poprawia estetykę całej sylwetki i niejednokrotnie, także pewność siebie pacjentki. Nadmiernie opadające piersi powodują czasem otarcia naskórka i ten problem po operacji także zostaje wyeliminowany. Przez pierwsze 2 lub 3 tygodnie należy unikać nawet lekkich prac fizycznych np. sprzątania. Przez okres około 2 miesięcy nie należy uprawiać wzmożonej aktywności fizycznej oraz sportu. Pełny efekt podniesienia piersi można ocenić po pół roku. Również do tego czasu nie należy opalać operowanej okolicy. Biustonosz uciskający należy nosić przez 3 miesiące w ciągu dnia a przez pierwsze 4-6 tygodni przez cała dobę. Konieczne jest natłuszczanie i masowanie blizn oraz stosowanie specjalnych maści oraz opatrunków silikonowych. Każda pacjentka otrzymuje także indywidualne zalecenia przy wypisie do domu.

Przygotowanie do zabiegu

Wszelkie informacje dotyczące przygotowania do zabiegu przekazuje lekarz podczas konsultacji. Najczęściej co najmniej na kilkanaście dni przed zabiegiem należy zrezygnować z palenia papierosów oraz zażywania leków zmieniających krzepliwość krwi. Na 6 godzin przed zabiegiem nie należy spożywać posiłków i pić wody.

Ryzyko wystąpienia powikłań

Dokładne stosowanie zaleceń pooperacyjnych eliminuje do minimum ryzyko wystąpienia powikłań. W niektórych przypadkach może wystąpić krwiak, czasowe zaburzenia czucia lub asymetria piersi.

Zabieg mastopeksji (czyli chirurgicznego podniesienia i modelowania opadających gruczołów piersiowych) stanowi złożoną interwencję rekonstrukcyjną. W praktyce chirurgicznej doktora Łuckiego kwalifikacja do procedury opiera się na obiektywnej analizie anatomii klatki piersiowej pacjentki. Kluczowym elementem jest ocena niewydolności aparatu podtrzymującego, w tym głównie więzadeł Coopera (czyli włóknistych pasm tkanki łącznej odpowiadających za strukturalne rusztowanie i kształt piersi). Degeneracja tych struktur, wynikająca z cięży, karmienia lub znacznych wahań wagi, stanowi główne anatomiczne wskazanie do przeprowadzenia operacji.

Klasyfikacja ptozy a dobór odpowiedniej techniki

Wybór techniki chirurgicznej jest ściśle uzależniony od zdiagnozowanego stopnia ptozy (czyli fizjologicznego opadania piersi). W medycynie opartej na faktach (EBM) stosuje się precyzyjną skalę Regnaulta, która ocenia położenie kompleksu otoczka-brodawka względem fałdu podpiersiowego. W przypadkach pseudoptozy (kiedy gruczoł opada, ale brodawka znajduje się powyżej fałdu) lub ptozy pierwszego stopnia, wystarczające może okazać się cięcie wokół otoczki (tzw. technika periareolarna). Zaawansowane stopnie opadania wymuszają zastosowanie bardziej złożonych redukcji skórnych, w tym cięć pionowych i poziomych (w kształcie odwróconej litery T). Złożoność zabiegu obliguje pacjentkę do przedstawienia wnikliwych wyników w ramach wymaganych badań przedoperacyjnych.

Fizjologia przebudowy tkankowej i wymogi ochronne

Proces integracji nowo uformowanego stożka piersi jest zjawiskiem długotrwałym. Po przeniesieniu tkanek w wyższe położenie anatomiczne dochodzi do fizjologicznego zjawiska tzw. „bottoming out” (czyli stopniowego, grawitacyjnego osiadania dolnego bieguna piersi w miarę zanikania pooperacyjnego obrzęku). Aby kontrolować ten proces i zapobiec nawrotowi wiotkości, pacjentka jest bezwzględnie zobowiązana do całodobowego noszenia specjalistycznego biustonosza kompresyjnego przez minimum 6 tygodni. Zaniedbanie kompresjoterapii stwarza bezpośrednie ryzyko nadmiernego rozciągnięcia świeżo założonych szwów i zniweczenia rezultatu funkcjonalnego. Ważnym elementem zachowania stabilności i ostatecznego wyglądu jest również przestrzeganie obostrzeń związanych z procesem gojenia i pielęgnacji ran chirurgicznych.

Przeciwwskazania do zabiegu mastopeksji

O przeprowadzeniu operacji zdecyduje doktor Łucki po wcześniejszej konsultacji z pacjentką oraz zapoznaniu się ze zleconymi badaniami dodatkowymi. Najczęstszymi przeciwwskazaniami do zabiegu mogą być:

  • ciąża i okres karmienia piersią
  • niewyrównana cukrzyca
  • niestabilne nadciśnienie tętnicze
  • infekcje ropne w operowanej okolicy
  • problemy z krzepliwością krwi
Stetoskop i opakowanie tabletek na blacie — zdjęcie ilustracyjne

Kontakt

Podniesienie piersi jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych i najlepiej poznanych zabiegów chirurgii plastycznej. Jeżeli masz wątpliwości odnośnie jakiegokolwiek etapu przygotowania do zabiegu, jego przebiegu lub spodziewanych efektów, skontaktuj się z nami. Podczas konsultacji doktor Łucki odpowie na każde Twoje pytanie.

Najczęstsze pytania

Czym różni się podniesienie piersi (mastopeksja) od ich powiększenia implantami?

Podniesienie piersi ma na celu redukcję zwiotczałej, rozciągniętej skóry i uniesienie opadającego gruczołu do jego fizjologicznej pozycji, bez istotnej zmiany objętości biustu. Powiększenie implantami stosuje się natomiast w celu zwiększenia rozmiaru lub wypełnienia pustej przestrzeni tkankowej. W przypadkach dużego zaniku tkanki połączonego z wiotkością, doktor Łucki stosuje procedury łączone (mastopeksję z jednoczesnym wszczepieniem implantów). Zasady doboru procedury łączonej w zależności od stopnia ptozy (opadania) opisujemy w kryteriach przedzabiegowych.

Jakie czynniki anatomiczne decydują o kwalifikacji pacjentki do chirurgicznego liftu piersi?

Głównym kryterium kwalifikacji do mastopeksji jest położenie brodawki sutkowej względem fałdu podpiersiowego. Jeśli brodawka znajduje się na poziomie fałdu lub poniżej niego, aparat więzadłowy piersi (więzadła Coopera) utracił swoją funkcję podporową, co kwalifikuje tkanki do chirurgicznej rekonstrukcji. Pacjentki rozważające operację zapraszamy do zapoznania się ze szczegółowymi anatomicznymi kryteriami kwalifikacji zdrowotnej, które udostępniamy na stronie.

Jak przebiegają linie cięć chirurgicznych przy operacji podnoszenia piersi?

W zależności od stopnia wiotkości skóry, linie nacięć mogą biec wyłącznie wokół otoczki (technika okołootoczkowa), wokół otoczki i pionowo w dół (metoda pionowa) lub przy dużym opadaniu przybrać kształt odwróconej litery T. Świadomy pacjent musi zaakceptować obecność tych linii przed podjęciem decyzji o zabiegu. O rygorystycznych medycznych wymaganiach dotyczących profilaktyki blizn pooperacyjnych i stosowania plastrów silikonowych informujemy w ogólnym protokole pielęgnacji.

Jakie przygotowania laboratoryjne i diagnostyczne są wymagane przed mastopeksją?

Operacja podniesienia piersi wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym, co nakłada na pacjenta obowiązek przejścia pełnej weryfikacji internistycznej. Niezbędne są aktualne wyniki morfologii, parametrów krzepnięcia krwi, grupy krwi oraz badanie USG piersi wykluczające patologie tkankowe. Wszystkie badania muszą zostać dostarczone przed wyznaczeniem terminu zabiegu we współpracujących klinikach na Śląsku. Pełny wykaz analiz medycznych znajduje się w centralnym informatorze dla pacjenta.

Jak wygląda proces stabilizacji tkanek po operacji podniesienia piersi?

Proces formowania się i stabilizacji nowej struktury piersi trwa od 3 do 6 miesięcy. W pierwszym miesiącu po operacji warunkiem prawidłowego zrastania się wewnętrznych struktur gruczołowych jest ciągłe stosowanie specjalnej odzieży kompresyjnej oraz unikanie spania na brzuchu i bokach. Zgoda na te restrykcje ruchowe jest kluczowa przed podjęciem decyzji o wyborze chirurga. Dokładny harmonogram rekonwalescencji i ograniczeń fizycznych opisaliśmy w wytycznych dla pacjentów.

Powyższe treści mają charakter wyłącznie edukacyjny i nie stanowią wiążącej porady medycznej, którą można uzyskać tylko podczas osobistej konsultacji.