Chirurgiczny lifting twarzy, to zabieg polegający na usunięciu nadmiaru zwiotczałej skóry z twarzy i uzyskaniu efektu odmłodzenia oraz wygładzenia. Lifting twarzy to sprawdzony sposób na przywrócenie twarzy młodzieńczego owalu oraz gładkości. Po zabiegu twarz wygląda naturalnie, jednak znacznie młodziej.
Jakie są wskazania do zabiegu?
Operacja przeprowadzana jest najczęściej u osób powyżej 40 roku życia, u których skóra na twarzy straciła dawną sprężystość, stała się zwiotczała, co ostatecznie znacznie wpłynęło na ogólny wygląd oraz owal twarzy. Zabieg ma na celu:
- usunięcie nadmiaru zwiotczałej skóry z twarzy oraz szyi
- przywrócenie właściwego napięcia warstwy mięśniowo-powięziowej twarzy
- przywrócenie właściwego kąta żuchwowo-szyjnego czyli przywrócenie twarzy właściwego owalu
- ogólne odmłodzenie wyglądu twarzy
Jak wygląda zabieg?
Chirurgiczny lifting twarzy zawsze poprzedzony jest konsultacją lekarską, podczas której pacjent jest informowany o spodziewanych efektach, możliwych powikłaniach oraz uzyskuje informacje o szczegółach zabiegu. Operacja najczęściej przeprowadzana jest pod znieczuleniem ogólnym (dożylnym) i miejscowym. Podczas zabiegu, lekarz chirurg nacina skórę na skroni, za uchem oraz przed uchem oraz na potylicy. Blizny są niewidoczne, ponieważ ukryte są pod włosami i za uchem. W widocznym miejscu pozostaje tylko bardzo niewielka blizna po nacięciu wykonanym przed uchem. Lekarz chirurg naciąga skórę oraz przesuwa tkankę podskórną osłaniającą mięśnie. Dzięki temu, twarz po zabiegu wygląda naturalnie a skóra dobrze układa się na mięśniach. Następnie rany są zszywane oraz drenowane.
Po drugiej dobie dreny są usuwane, natomiast szwy zdejmuje się między 5-tą a 9-tą dobą po zabiegu. Operacja trwa około 3 – 4 godzin.
Efekt operacji
Skóra jest wyraźnie napięta a właściwy owal twarzy przywrócony. Efekt odmłodzenia widoczny jest na pierwszy rzut oka, a twarz wygląda bardzo naturalnie. Rezultat zabiegu jest długotrwały i utrzymuje się przez około 10 lat.
Jak długo trwa rekonwalescencja?
Bezpośrednio po zabiegu, pacjent zostaje w klinice przez 1 dobę. Przez kilka pierwszych dni twarz będzie opuchnięta i zasiniona. W tym czasie należy przyjmować leki przeciwbólowe i prowadzić nieforsujący tryb życia. Blizny w tym czasie wymagają natłuszczania oraz delikatnego masażu. Przez okres 4 tygodni należy unikać wysiłku fizycznego i schylania się.
Możliwość wystąpienia powikłań
Chirurgiczny lifting twarzy jest zabiegiem inwazyjnym, dlatego występuje ryzyko powikłań. Po operacji mogą wystąpić krwiaki, przedłużone gojenie oraz czasowe zaburzenie czucia. Bardzo rzadko zdarza się uszkodzenie nerwów ruchowych mięśni mimicznych twarzy, asymetria twarzy lub powstanie blizn przerostowych.
Kwalifikacja do chirurgicznego liftingu twarzy (rhytidektomii) to wymagający proces medyczny, który wykracza poza ocenę kondycji samej skóry. Podczas konsultacji we współpracujących placówkach medycznych na Śląsku, doktor Łucki przeprowadza szczegółową ocenę stanu aparatu mięśniowo-powięziowego, powszechnie znanego jako SMAS (czyli głębokiej warstwy tkanek podskórnych, która pełni funkcję naturalnego stelaża podtrzymującego owal twarzy). Z wiekiem struktury te ulegają fizjologicznej inwolucji (czyli naturalnemu procesowi wiotczenia, rozciągania i opadania pod wpływem grawitacji). Chirurgiczny lifting polega na precyzyjnym wypreparowaniu, uniesieniu i ponownym zakotwiczeniu powięzi SMAS w jej pierwotnym, anatomicznym położeniu. Z medycznego punktu widzenia jest to zaawansowana operacja, dlatego warunkiem dopuszczenia do zabiegu jest wykonanie pełnego panelu badań laboratoryjnych z krwi, co gwarantuje maksymalne bezpieczeństwo podczas znieczulenia ogólnego.
Ograniczenia aktywności fizycznej i proces powrotu czucia skórnego
Decyzja o poddaniu się operacji wymaga od pacjenta bezwzględnego zobowiązania się do przestrzegania rygorystycznych zaleceń w okresie pooperacyjnym. W pierwszych 3 tygodniach po liftingu twarzy kluczowe jest ścisłe ograniczenie wszelkiej aktywności fizycznej. Wzrost ciśnienia tętniczego krwi, wywołany nawet niewielkim wysiłkiem czy schylaniem się, stwarza poważne ryzyko powstania pooperacyjnych krwiaków. Może to zaburzyć proces neowaskularyzacji (czyli tworzenia się nowych mikroskopijnych naczyń krwionośnych, które dostarczają tlen i składniki odżywcze do gojących się tkanek). Dodatkowo, pacjent musi pamiętać o spaniu wyłącznie na plecach z uniesioną głową (pod kątem około 30 stopni) przy użyciu dodatkowych poduszek, co skutecznie ułatwia odpływ limfy i redukuje obrzęki.
Naturalnym i nieodłącznym elementem procesu gojenia po głębokiej preparacji tkanek jest przejściowe osłabienie, mrowienie lub brak czucia skórnego w obrębie policzków, linii żuchwy oraz w rejonie przed uszami. Wynika to z czasowego ogłuszenia drobnych gałązek nerwów czuciowych. Regeneracja tych struktur jest procesem powolnym i trwa zazwyczaj od kilku tygodni do kilku miesięcy. W tym czasie powłoki skórne wymagają szczególnej ochrony przed urazami mechanicznymi oraz skrajnymi temperaturami. Wszystkie szczegółowe rygory ochronne oraz instrukcje postępowania z liniami cięć chirurgicznych opisujemy w standardach dotyczących medycznej profilaktyki i pielęgnacji blizn.
Powyższe treści mają charakter wyłącznie ogólnoinformacyjny oraz edukacyjny i nie mogą być traktowane jako wiążąca porada medyczna. Każdy organizm charakteryzuje się odmienną anatomią, dlatego ostateczna kwalifikacja do zabiegu oraz szczegółowa ocena ryzyka zdrowotnego odbywają się wyłącznie podczas indywidualnej konsultacji lekarskiej z doktorem Łuckim.
Przeciwwskazania do zabiegu
Do najczęstszych przeciwwskazań uniemożliwiających wykonanie zabiegu należą:
- ciąża oraz okres karmienia piersią
- niewyrównana cukrzyca
- problemy z nadciśnieniem tętniczym
- nowotwory oraz terapia antynowotworowa
- infekcje wirusowe i bakteryjne
- stosowanie leków przeciwkrzepliwych
Kontakt
Decyzję o przeprowadzeniu zabiegu podejmuje chirurg plastyk po wcześniejszej konsultacji lekarskiej. Jeśli rozważasz możliwość skorzystania z liftingu twarzy, zadzwoń i umów się na konsultację. Doktor Zbigniew Łucki odpowie na każdą Twoja wątpliwość związaną z zabiegiem.
Najczęstsze pytania
Lifting twarzy (rhytidektomia) to inwazyjny zabieg chirurgiczny, który nie ogranicza się jedynie do naciągnięcia powłok skórnych. Procedura polega na repozycji (przemieszczeniu i uniesieniu) opadających tkanek miękkich oraz powięzi mięśniowej (tzw. układ SMAS), a następnie na usunięciu nadmiaru zwiotczałej skóry. Pozwala to na anatomiczną rekonstrukcję owalu twarzy oraz redukcję głębokich bruzd. Szczegółowe informacje o tym, jak doktor Łucki ocenia warunki anatomiczne pacjenta przed decyzją o operacji, znajdują się w sekcji protokołu kwalifikacyjnego poniżej.
Z uwagi na fakt, że lifting jest rozległą operacją chirurgiczną, pacjent musi przejść rygorystyczną kwalifikację zdrowotną. Konieczne jest wykonanie pełnego panelu badań z krwi, oceniających m.in. układ krzepnięcia, morfologię, funkcje nerek oraz obecność antygenów wirusowych. Dodatkowo wymagane jest EKG. Pełny, wiążący wykaz badań laboratoryjnych wymaganych przed dopuszczeniem do operacji w placówkach na Śląsku udostępniamy w dedykowanej liście przygotowania do zabiegu.
Standardem medycznym przy pełnym liftingu twarzy jest zastosowanie znieczulenia ogólnego (narkozy), nad którym czuwa wykwalifikowany zespół anestezjologiczny w miejscu przeprowadzenia zabiegu. Zapewnia to całkowity brak bolesności oraz optymalne warunki pracy dla chirurga. Zależnie od rozległości zmian anatomicznych, operacja trwa zazwyczaj od 2 do 4 godzin. Dokładne standardy postępowania anestezjologicznego oraz zasady dotyczące bycia na czczo przed operacją opisaliśmy w sekcji wytycznych przedzabiegowych.
Cięcia prowadzone są w sposób maksymalnie uwzględniający naturalną anatomię głowy, co pozwala na kamuflaż blizn. Standardowy przebieg nacięcia rozpoczyna się w owłosionej skórze skroni, biegnie w dół przed małżowiną uszną w naturalnym załamaniu chrząstki, przechodzi pod płatek ucha i kończy się w owłosionej skórze potylicy. Proces dojrzewania blizn trwa wiele miesięcy i wymaga ścisłej współpracy pacjenta z chirurgiem. O tym, jak prawidłowo dbać o rany cięte w celu optymalizacji gojenia, informujemy w medycznym wykazie zaleceń pooperacyjnych.
Fizjologiczny proces gojenia wiąże się z występowaniem obrzęków, zasinień oraz uczuciem napięcia, które są najbardziej odczuwalne w pierwszych dobach. Szwy zdejmowane są zazwyczaj między 7. a 14. dobą. Odpowiedzialne zaplanowanie terminu operacji wymaga uwzględnienia minimum 2-3 tygodni przerwy od aktywności zawodowej i bezwzględnego ograniczenia wysiłku fizycznego. Pełny harmonogram rekonwalescencji oraz zasady farmakoterapii stosowane w praktyce doktora Łuckiego znajdziesz w bloku dokumentacji pooperacyjnej.