Celem zabiegu jest usunięcie tatuażu pourazowego lub artystycznego metodą chirurgiczną. Znacznie łatwiej wprowadzić barwnik pod skórę niż usunąć zabiegowo trwale wszczepione cząsteczki barwnika. Zabieg jest wieloetapowy i pozostawia po sobie blizny.
Wskazania do zabiegu
Wskazaniami do usunięcia tatuażu zwykle są:
- tatuaż pourazowy – powstały w wyniku urazu, kiedy drobiny brudu lub żwiru dostają się pod skórę, tworząc wyraźny, ciemny ślad (na przykład po upadku z roweru)
- tatuaż artystyczny – obecnie tatuaże artystyczne są bardzo popularne, jednak nie zawsze ich wykonanie było przemyślane. Wskazaniem jest tatuaż, którego pacjent z różnych powodów nie akceptuje.
- źle wykonany makijaż permanentny
- odczyn alergiczny na wprowadzone barawniki
Metody usuwania tatuażu
Najbardziej inwazyjną, ale w niektórych przypadkach najskuteczniejszą metodą usunięcia niechcianego tatuażu jest metoda chirurgiczna. Polega ona na okresowym wycinaniu fragmentów wzoru na skórze w znieczuleniu miejscowym. Opcjonalnie możliwe jest także zastosowanie przeszczepu skóry (w przypadku tatuaży o większej powierzchni). Całkowite usunięcie trwa wiele miesięcy, ponieważ zaleca się usuwanie niewielkich fragmentów tatuażu nie częściej niż raz na 3 miesiące.
Metodą alternatywną może być zastosowanie laseroterapii. W zależności od barwnika użytego podczas tatuowania, powierzchni tatuażu, rodzaju skóry oraz głębokości umieszczenia barwnika, metoda ta również może być skuteczna. Niektóre barwniki są jednak odporne na działanie lasera. Po laseroterapii również zostają blizny. Wraz z kolejnymi zabiegami wzór staje się coraz bledszy i po serii zabiegów powinien być niewidoczny. Nie zawsze jest możliwe usunięcie tatuażu ze względu na umiejscowienie oraz rozmiar.
Makijaż permanentny, który jest najczęściej powierzchownym tatuażem można usunąć z pomocą dermabrazji, czyli zabiegu polegającego na złuszczeniu głębszych warstw naskórka.
Wskazania po zabiegu
Lekarz przekazuje indywidualne wskazania w zależności od przyjętej metody usunięcia tatuażu. Najczęściej są to zmiany opatrunków, natłuszczanie blizn i smarowanie ich specjalistycznymi środkami, zachowanie zasad ścisłej higieny oraz nieeksponowanie blizny na działanie promieni słonecznych a także unikanie solarium przez kilka miesięcy po zabiegu. Stosowanie się do wskazań jest bardzo ważne, aby nie dopuścić do stanów zapalnych, które mogłyby negatywnie wpłynąć na wygląd blizn. Czas pomiędzy zabiegami chirurgicznymi jest zależny od procesów gojenia się.
Chirurgiczne usunięcie tatuażu stanowi radykalną, lecz w pełni kontrolowaną procedurę z zakresu dermatochirurgii, polegającą na mechanicznej ekscyzji (czyli całkowitym wycięciu) fragmentu skóry właściwej wraz z zalegającym w niej barwnikiem. W praktyce chirurgicznej doktora Łuckiego decyzja o kwalifikacji pacjenta do tego zabiegu opiera się na rygorystycznych kryteriach biomechanicznych, histologicznych oraz onkologicznych, stanowiąc wymóg zdrowotny, na który pacjent musi wyrazić świadomą zgodę.
Chirurgiczne wycięcie tatuażu a laseroterapia – porównanie skuteczności
Medycyna oparta na faktach (EBM) jednoznacznie wskazuje, że wycięcie chirurgiczne (czyli pełna, mechaniczna ekscyzja zmienionej tkanki) jest jedyną metodą gwarantującą stuprocentowe usunięcie tuszu z powłok skórnych podczas jednej procedury zabiegowej. Stanowi to podstawową przewagę nad laseroterapią, która wymaga przeprowadzenia serii kilkunastu naświetlań rozłożonych w czasie wielu miesięcy, bez gwarancji całkowitego wywabienia pigmentu.
Chirurgiczne usunięcie tatuażu w praktyce chirurgicznej doktora Łuckiego jest szczególnie wskazane w następujących przypadkach:
- Tusze oporne na działanie laserów – pigmenty wielokolorowe (w tym trudne do usunięcia odcienie zieleni, żółci i czerwieni) oraz barwniki zawierające tlenki żelaza, które pod wpływem wiązki laserowej mogą ulegać permanentnemu ściemnieniu chemicznemu, co uniemożliwia ich dalsze rozjaśnianie tą metodą.
- Głębokie deponowanie barwnika – sytuacje, w których tusz został wprowadzony w głębokie warstwy skóry właściwej lub tkanki podskórnej, będące poza zasięgiem bezpiecznej penetracji światła laserowego bez wywołania rozległych oparzeń termicznych.
- Oczekiwanie natychmiastowego rezultatu – gdy pacjent dąży do całkowitej eliminacji rysunku w krótkim czasie, rezygnując z długotrwałego procesu, w którym rozbity barwnik jest stopniowo rozproszony przez układ immunologiczny (czyli układ odpornościowy organizmu).
Biomechaniczna ocena elastyczności i rozciągliwości skóry
Przed przystąpieniem do planowania operacji doktor Łucki przeprowadza szczegółowe badanie przedmiotowe, którego celem jest dokładna ocena dystensji (czyli podatności i naturalnej rozciągliwości struktur skórnych) otaczających obszar zabiegowy. Biomechanika powłok ciała determinuje maksymalną powierzchnię tkanki, jaką można bezpiecznie wyciąć bez ryzyka wywołania nadmiernego napięcia brzegów rany, co mogłoby skutkować rozejściem się szwów lub niedokrwieniem brzegów skóry.
W zależności od wyniku tej oceny planowane są odpowiednie warianty operacyjne:
- Bezpośrednia adaptacja brzegów – stosowana przy tatuażach o małej i wąskiej architekturze, gdzie elastyczność otaczającej skóry pozwala na swobodne zbliżenie i zszycie krawędzi powstałego ubytku.
- Zabiegi etapowe – w przypadku większych rysunków wycięcie realizuje się w kilku krokach, pozwalając skórze na stopniowe rozciąganie się i regenerację między kolejnymi interwencjami w odstępach kilkumiesięcznych.
- Plastyka płatowa lub przeszczep skóry – przy rozległych powierzchniach barwnika konieczna może być relokacja (czyli przemieszczenie) sąsiednich płatów tkankowych lub pobranie wolnego przeszczepu skóry z obszaru dawczego, co wiąże się ze specyficznym procesem neowaskularyzacji (czyli tworzenia nowych naczyń krwionośnych w przeszczepionej tkance) niezbędnym do przeżycia przeszczepu.
Proces przebudowy kolagenu i formowanie tkanki pooperacyjnej
Każda chirurgiczna resekcja skóry wiąże się z nieuchronnym powstaniem trwałej, liniowej blizny. Aby zminimalizować jej szerokość i zapobiec deformacjom, nacięcia projektuje się jako wrzecionowate (czyli cięcia o kształcie wydłużonej elipsy, zwężające się na końcach). Taka geometria pozwala na prawidłowy rozkład sił napięcia tkankowego, eliminując powstawanie zniekształceń na krańcach rany. Długość powstałej linii szwów jest z tego powodu zawsze nieco większa niż pierwotna średnica usuwanego rysunku, co stanowi wymóg techniczny procedury.
Proces gojenia i formowania ostatecznej struktury blizny opiera się na fazie przebudowy kolagenu (czyli reorganizacji włókien białkowych skóry właściwej) i trwa fizjologicznie od 6 do 12 miesięcy. Pacjent planujący zabieg musi bezwzględnie wyrazić świadomą zgodę na rygorystyczny harmonogram pooperacyjny, w tym unikanie napięć mechanicznych, stosowanie odzieży uciskowej i preparatów silikonowych. Dokładne wytyczne i zalecenia w tym zakresie opisuje sekcja zawierająca zasady, jakimi rządzi się profilaktyka i pielęgnacja blizn w praktyce doktora Łuckiego.
Specyficzne przeciwwskazania tkankowe i ogólne
Zabieg chirurgiczny wymaga wykluczenia stanów patologicznych, które mogłyby zaburzyć procesy naprawcze skóry lub zwiększyć ryzyko powikłań okołoperacyjnych. Do bezwzględnych i specyficznych przeciwwskazań należą:
- Aktywne infekcje bakteryjne, wirusowe lub grzybicze w obszarze planowanego nacięcia chirurgicznego.
- Niewyrównane zaburzenia krzepnięcia krwi oraz stałe przyjmowanie leków wpływających na agregację (czyli zlepianie się) płytek krwi, jeśli nie ma możliwości ich bezpiecznego odstawienia przed procedurą.
- Ciężkie postacie układowych chorób tkanki łącznej, które upośledzają prawidłową syntezę nowych włókien białkowych w skórze.
- Skłonność osobnicza do powstawania keloidów (czyli przerosłych bliznowców o charakterze łagodnych nowotworów włóknistych, wykraczających poza granice pierwotnego urazu).
Większość procedur usuwania tatuaży przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym nasiękowym (czyli miejscowym zniesieniu odczuwania bólu poprzez ostrzyknięcie tkanki preparatem znieczulającym). Standardy przygotowania do tej formy znieczulenia oraz ogólne wymogi zdrowotne pacjentów przed zabiegami ambulatoryjnymi przedstawia szczegółowo materiał standardy anestezjologiczne i przygotowanie przedoperacyjne stosowane we współpracujących placówkach na Śląsku.
Powikłania
Obie metody usuwania tatuaży niosą za sobą ryzyko powstania blizn, infekcji i rzadko – zakażeń.
Przeciwwskazania
Usunięcie tatuażu nie zawsze jest możliwe ze względu na sam jego charakter. Chirurg może odmówić wykonania zabiegu, jeśli tatuaż zajmuje na ciele dużą powierzchnię, występuje skłonność do powstawania bliznowców lub pacjent ma bardzo ciemną karnację. Ponadto przeciwwskazaniami do wykonania zabiegu może być zażywanie niektórych leków, infekcje ropne, infekcje bakteryjne i wirusowe, nowotwory oraz niektóre choroby przewlekłe.
O przeprowadzeniu zabiegu decyduje lekarz na podstawie wyglądu tatuażu oraz wywiadu z pacjentem.
Kontakt
Jeszcze dzisiaj umów się na wizytę u doktora Łuckiego, który może pomóc w usunięciu niechcianego tatuażu, lub też zaleci Ci inną metodę, która zniweluje jego wygląd do stanu, który możesz zaakceptować.
Najczęstsze pytania
Chirurgiczne wycięcie jest wskazane, gdy pacjent oczekuje całkowitego i natychmiastowego usunięcia pigmentu (w trakcie jednej procedury), a także w przypadku tatuaży opornych na działanie lasera (np. wielokolorowych, wykonanych głęboko lub z użyciem barwników zawierających tlenki żelaza). Metoda operacyjna gwarantuje 100-procentowe usunięcie tuszu z powłok skórnych. Kryteria medyczne kwalifikujące barwniki do wycięcia zamiast rozbijania wiązką światła zamieściliśmy w protokole przedzabiegowym.
Głównym ograniczeniem jest rozmiar rysunku oraz stopień elastyczności skóry w danym rejonie ciała. Małe i wąskie tatuaże pozwalają na wycięcie i bezpośrednie zbliżenie brzegów rany. Przy większych powierzchniach konieczne bywa planowanie zabiegu etapowego lub zastosowanie przeszczepu skóry, co wiąże się z inną specyfiką gojenia. Przed podjęciem decyzji o wyborze tej metody, pacjent powinien zapoznać się z zasadami oceny dystensji (rozciągliwości) tkanek stosowanymi przez doktora Łuckiego, które opisano poniżej.
Większość procedur wycinania tatuaży o ograniczonym rozmiarze realizowana jest w znieczuleniu miejscowym. Przy rozległych rysunkach na ciele lub zabiegach etapowych, wymagających pobrania przeszczepu skóry, rekomendowane jest znieczulenie ogólne lub sedacja dożylna w placówkach w Katowicach bądź Będzinie. Przygotowanie zależy od wybranej formy analgezji. Pełne standardy postępowania przedoperacyjnego oraz wykaz wymaganych badań krwi dla pacjentów kwalifikowanych do zabiegu znajdują się w centralnym informatorze.
Wycięcie tatuażu zawsze pozostawia trwałą, liniową bliznę chirurgiczną, której długość jest zazwyczaj nieco większa niż pierwotna średnica rysunku (wynika to z konieczności uformowania wrzecionowatego cięcia). Świadomy pacjent musi przedłożyć chęć eliminacji tatuażu nad obecność nowej linii szwów. Prawidłowy proces formowania się tkanki włóknistej wymaga ścisłej współpracy z chirurgiem. Wytyczne dotyczące obowiązkowej długofalowej profilaktyki blizn po wycięciu barwnika opisujemy w standardach pooperacyjnych.
Zabieg chirurgiczny nie zostanie przeprowadzony u osób cierpiących na aktywne infekcje skóry w obszarze operowanym, niewyrównane zaburzenia krzepnięcia krwi, ciężkie postacie chorób tkanki łącznej oraz u pacjentów ze skłonnością do powstawania bliznowców (keloidów). Warunkiem kwalifikacji u doktora Łuckiego jest brak ogólnoustrojowych przeciwwskazań zdrowotnych. Pełną listę jednostek chorobowych wykluczających możliwość rekonstrukcji powłok skórnych po tatuażu prezentujemy w informatorze medycznym.