Amerykańska Komisja Żywności i Leków w 2006 roku zarejestrowała nową metodę usuwania lokalnie nagromadzonego nadmiaru tkanki tłuszczowej tzw. lipolizę wspomaganą laserem, która daje dodatkowe korzyści w postaci napięcia skóry.
W metodzie tej, nazywanej też laserową lipoplastyką, stosuje się średniego zakresu pulsy systemu neodymium-doped yttrium aluminum garnet (Nd : YAG) wytwarzającego odpowiednio wysokie długości fal. Uzyskane działanie fotomechaniczne uszkadza tkankę tłuszczową poprzez podgrzanie i przerwanie błon komórkowych adypocytów, co przez zmianę równowagi jonów sodu i potasu, powoduje przechodzenie wody do wnętrza komórek, aż do ich pęknięcia. Tkanka tłuszczowa zostaje przekształcona w oleistą emulsję, która podlega naturalnej eliminacji w organizmie lub może zostać zaaspirowana i usunięta z zastosowaniem ujemnego ciśnienia umożliwiającego odessanie uszkodzonej tkanki tłuszczowej.
Laser powoduje śmierć komórek w mechanizmie martwicy koagulacyjnej, widoczna jest również koagulacja i zakrzepica małych naczyń oraz zmniejszenie krwawienia, a w tkance podskórnej rozerwanie pasm i koagulacja włókien kolagenowych oraz remodeling kolagenu tkankowego.
Procedura
Zabieg wykonuje się w znieczuleniu nasiękowym wraz z substancjami powodującymi skurcz naczyń krwionośnych, co łącznie z interakcją wiązki laserowej z małymi naczyniami krwionośnymi zmniejsza ryzyko krwawienia.
Zabieg wykonywany jest przez wprowadzenie sondy światłowodowej pod skórą (1mm kaniula emitująca promień lasera), która dostarcza energię lasera o niskim poziomie – w tym selektywnie rozbija komórki tłuszczowe (proces znany jako lipoliza) przekształcając je w oleistą substancję, która jest wchłaniana i wydalana przez organizm w naturalny sposób w kolejnych tygodniach. Coraz częściej zabieg przeprowadza się wraz z usuwaniem przez zasysanie tłuszczu uwolnionego po zabiegu lipolizy laserowej, aby przyspieszyć i zwiększyć efekt tej metody.
Niska energia laserowa pomaga stymulować produkcję kolagenu w skórze, w wyniku napięcia skóry.
Czas zabiegu zależy od miejsca, najczęściej waha się od 1-2h.
Zastosowanie
Lipoliza laserowa jest skutecznym i precyzyjnym zabiegiem usuwającym nadmiar tkanki tłuszczowej i korygującym miejscową wiotkość tkanek. Inne zalety tego zabiegu to bardzo dobra tolerancja przez pacjentów, szybki powrót do aktywności zawodowej, bardzo dobry efekt kosmetyczny.
Może być stosowana w obszarze:
- podbródka,
- brzucha,
- bocznych części tułowia,
- bioder,
- w przypadkach ginekomastii
- niwelowanie asymetrii powstałych po konwencjonalnej liposukcji.
W nowoczesnych procedurach modelowania sylwetki kluczową rolę odgrywa precyzyjne wykorzystanie zjawisk fizycznych w celu redukcji nadmiaru tkanki tłuszczowej, przy jednoczesnym zachowaniu najwyższych standardów bezpieczeństwa pacjenta.
Zjawisko selektywnej fototermolizy tkanki tłuszczowej i niszczenie adipocytów
Lipoliza laserowa wykorzystuje zaawansowane zjawisko fizyczne, jakim jest selektywna fototermoliza (czyli wybiórcze uszkodzenie struktury tkankowej pod wpływem energii świetlnej). W trakcie procedury wiązka światła laserowego o ściśle określonej długości fali jest absorbowana (czyli pochłaniana) przez adipocyty (czyli komórki tłuszczowe). Działanie to doprowadza do kontrolowanego wzrostu temperatury wewnątrz komórek, co skutkuje przerwaniem ciągłości ich błon komórkowych oraz upłynnieniem zawartych w nich trójglicerydów (czyli prostych związków tłuszczowych). Uwolniony w ten sposób tłuszcz trafia do krwiobiegu, a następnie jest naturalnie metabolizowany (czyli przetwarzany i usuwany) przez wątrobę. Z tego względu przed przystąpieniem do zabiegu konieczna jest weryfikacja stanu zdrowia, o której traktuje informator o kwalifikacji zdrowotnej. Bardzo ważnym i pożądanym z medycznego punktu widzenia efektem towarzyszącym działaniu energii termicznej jest kontrolowane, termiczne obkurczenie włókien kolagenowych (czyli głównych białek strukturalnych tkanki łącznej) skóry. Proces ten indukuje (czyli stymuluje) stabilne zmiany w macierzy zewnątrzkomórkowej, prowadząc do ujędrnienia i poprawy napięcia powłok skórnych w obszarze zabiegowym.
Porównanie stopnia inwazyjności: lipoliza laserowa a klasyczna liposukcja
Wybór właściwej metody redukcji tkanki tłuszczowej zależy przede wszystkim od uwarunkowań anatomicznych oraz rozległości obszaru dawczego. Klasyczna liposukcja (czyli odsysanie tłuszczu) jest procedurą o wyższym stopniu inwazyjności, która polega na mechanicznym odessaniu dużej objętości tkanki tłuszczowej za pomocą specjalistycznych kaniul podciśnieniowych (czyli metalowych rurek połączonych z aparatem ssącym). Wiąże się to z większym urazem okolicznych struktur tkankowych, naczyń krwionośnych oraz nerwów obwodowych. Z kolei lipoliza laserowa stanowi procedurę małoinwazyjną, dedykowaną przede wszystkim do precyzyjnej redukcji małych, zlokalizowanych depozytów (czyli nagromadzeń) tłuszczu. Najczęstszym wskazaniem anatomicznym w praktyce chirurgicznej doktora Łuckiego jest modelowanie obszarów takich jak podbródek czy okolice kolan. Ogromną zaletą destrukcji termicznej (czyli niszczenia komórek temperaturą) w porównaniu do resekcji mechanicznej (czyli wycięcia lub odessania tkanki) jest jednoczesne napięcie wiotkiej skóry, co minimalizuje ryzyko powstania jej nadmiaru po usunięciu podściółki tłuszczowej. Kwalifikacja pacjenta do określonej procedury odbywa się we współpracujących placówkach na Śląsku na podstawie obiektywnej oceny objętości tkanki.
Standardy kompresjoterapii i profilaktyka seromy po zabiegu
Świadoma decyzja pacjenta o przeprowadzeniu procedury wiąże się z bezwzględną akceptacją restrykcyjnych zaleceń pooperacyjnych. Kluczowym elementem opieki pozabiegowej jest kompresjoterapia (czyli specjalistyczna terapia uciskowa), polegająca na ciągłym noszeniu dedykowanej opaski lub odzieży uciskowej przez okres minimum 2-3 tygodni. Stały i równomierny ucisk tkanek jest niezbędny w profilaktyce (czyli zapobieganiu) powstawania powikłań, ze szczególnym uwzględnieniem seromy (czyli jałowego płynu tkankowego, który może gromadzić się w pustych przestrzeniach powstałych po usunięciu komórek tłuszczowych). Ponadto stała kompresja znacząco przyspiesza ewakuację (czyli wchłanianie i usuwanie) zmetabolizowanego tłuszczu, wydatnie redukuje obrzęki pooperacyjne oraz wymusza prawidłowe obkurczenie i dopasowanie skóry do nowego konturu ciała. Szczegółowe zasady higieny, aseptyki oraz harmonogram ograniczeń fizycznych zostały zebrane w dokumencie opieka po zabiegach małoinwazyjnych, do którego przestrzegania obliguje pacjenta praktyka chirurgiczna doktora Łuckiego.
Potencjalne powikłania po zabiegu lipolizy laserowej
Procedura jest ogólnie dobrze tolerowana. Możesz odczuwać szarpanie podczas leczenia, ale nie ból.
Może wystąpić niewielki obrzęk, zasinienie lub wrażliwość leczonych miejsc kilka dni do tygodnia po leczeniu.
Ryzyko i potencjalne powikłania po zabiegu lipolizy laserowej:
- zakrzep
- asymetria
- zmiany wrażliwości lub czucia utrzymujące się przez kilka tygodni
- oparzenia
- gromadzenie się płynu (seroma)
- przewlekły ból
- słabe gojenie się ran po nacięciu
Przeciwwskazania m.in.: ciąża i karmienie piersią, choroby nerek, choroba nowotworowa, choroby wątroby, choroby serca, zaburzenia krzepnięcia krwi, cukrzyca, choroby skóry.
Zalecenia po zabiegu lipolizy laserowej
Ważne, aby stosować się do zaleceń lekarza, aby zapewnić powodzenie zabiegu i zmniejszyć ryzyko powikłań.
Zalecenia po leczeniu mogą obejmować:
- noszenie ubrania uciskowego lub opatrunków uciskowych w okresie od trzech dni do czterech tygodni (7-10 dni)
- unikanie intensywnej aktywności fizycznej lub sportu dla jednego do dwóch tygodni po zabiegu,
- unikanie spożywania alkoholu min. przez 12 godzin,
- delikatny masaż lub zabiegi są dozwolone po 10 -12 dni,
- unikanie intensywnego masażu w leczonym obszarze przez ok 4 – 5 miesięcy,
- natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy zakażenia lub wystąpi silne krwawienie lub nagły wzrost bólu.
Kontakt
Lipoliza laserowa może pomóc, przy nieregularności konturów i uzyskaniu harmonijnych kształtów ciała, przy minimalnym ryzyku. Zabieg na ciało, nie jest alternatywą dla wysiłku fizycznego i diety. Procedura przynosi najlepsze rezultaty na małych obszarach, takich jak podbródek, boczki, kolana, uda.
Najczęstsze pytania
Lipoliza laserowa wykorzystuje zjawisko selektywnej fototermolizy, gdzie wiązka lasera o określonej długości fali jest absorbowana przez komórki tłuszczowe (adipocyty). Doprowadza to do rozerwania ich błon komórkowych i upłynnienia trójglicerydów, które są następnie metabolizowane przez wątrobę. Dodatkowym efektem jest termiczne obkurczenie włókien kolagenowych skóry. Informacje o kryteriach kwalifikacji tkankowej u doktora Łuckiego zamieściliśmy w protokole przedzabiegowym.
Klasyczna liposukcja polega na mechanicznym odessaniu dużej objętości tłuszczu za pomocą kaniul podciśnieniowych i wiąże się z większym urazem tkanek. Lipoliza laserowa to procedura małoinwazyjna, dedykowana do redukcji małych, zlokalizowanych depozytów tłuszczu (np. podbródek, kolana) z jednoczesnym napięciem wiotkiej skóry. Wybór metody zależy od objętości tkanki. Porównanie medyczne obu technik oraz kryteria ich doboru przez chirurga przed operacją opisujemy w specyfikacji.
Ponieważ upłynniony w trakcie zabiegu tłuszcz nie zawsze jest odsysany, lecz trafia do krwiobiegu, obciążenie metaboliczne związane z jego eliminacją spoczywa na wątrobie i nerkach. Pacjent planujący zabieg musi bezwzględnie wykonać profil badań laboratoryjnych oceniających funkcje tych narządów (AST, ALT, kreatynina). Pełen wykaz analiz krwi wymaganych przed dopuszczeniem do zabiegu w Katowicach lub Będzinie udostępniamy w naszym centralnym informatorze medycznym.
Zabieg realizowany jest w znieczuleniu miejscowym tumescencyjnym (polegającym na infiltracji tkanki tłuszczowej specjalnym roztworem znieczulającym), co zapewnia pełną bezbolesność i obkurcza naczynia krwionośne. Procedura ma charakter ambulatoryjny – pacjent bezpośrednio po zakończeniu naświetlania wraca do domu. O standardach przygotowania pacjenta do znieczulenia tumescencyjnego informujemy w ogólnych wytycznych przedoperacyjnych.
Świadoma decyzja o zabiegu wymaga akceptacji protokołu pooperacyjnego, który nakłada na pacjenta obowiązek ciągłego stosowania specjalistycznej opaski lub odzieży uciskowej przez okres minimum 2-3 tygodni. Kompresja jest niezbędna, aby przyspieszyć ewakuację zmetabolizowanego tłuszczu, zredukować obrzęki oraz wymusić prawidłowe obkurczenie i dopasowanie skóry do nowego konturu. Harmonogram rekonwalescencji oraz wymogi ochronne doktora Łuckiego opisaliśmy w sekcji zaleceń.